Julia

Ik loop eigenlijk al vanaf mijn babyjaren op de camping, dus kamperen is voor mij een tweede natuur; het is simpelweg wat ik ken. Toen mijn ouders later een luxe caravan aanschaften, compleet met vloerverwarming en genoeg ruimte om langs elkaar te lopen zonder half in de kledingkast te belanden, werd voor mij één ding duidelijk: mijn vakanties zouden de andere kant op gaan. Weg van de luxe, terug naar de basis. Back to basic, zonder comfort, maar met vrijheid.

Ik geniet van de ruimte en de mogelijkheden die wildkamperen en reizen bieden. Voor mij is reizen een manier om even uit de drukte van het dagelijkse leven te stappen en volledig in het moment te zijn. Het onbekende opzoeken, openstaan voor wat er op je pad komt en thuiskomen met de meest bijzondere verhalen is voor mij de echte rijkdom van reizen. Wat reizen voor mij extra bijzonder maakt, is de gezelligheid binnen de groep. Het gek doen, grappen uithalen en samen lachen tot je buikpijn hebt. Juist die avonden waarop alles net iets te chaotisch verloopt, zoals eten dat later klaar is dan gepland, appelmoes eten met een vork van de snijplank vanwege gebrek aan beter of plannen die spontaan veranderen, zijn vaak de momenten die het meest blijven hangen. Chaotisch misschien, maar vooral ontzettend gezellig.

De meerwaarde van reizen met een christelijke reisorganisatie is voor mij vooral dat je allemaal dezelfde God dient. Ook al kunnen er verschillen zijn in meningen over bepaalde aspecten, toch vind je altijd een manier om tot elkaar te komen. Ik vind de diepe en open gesprekken over God die je met elkaar kunt hebben geweldig. Je leert van elkaar en kunt elkaar ook echt op weg helpen wanneer bepaalde dingen moeilijk zijn.

Favoriete reisherinnering: Het is moeilijk om één favoriete reisherinnering te kiezen, maar een paar momenten springen er voor mij echt uit. Zoals haren wassen in een fontein midden in een stad, wat voor bijzondere blikken zorgde, maar vooral ontzettend veel lol. Of met -20°C in Zweeds Lapland in onze pyjama naar buiten rennen om het Noorderlicht te zien; veel te koud zonder goede kleding, maar zo machtig mooi. Ook het wakker worden onder de luchtballonnen van Cappadocië in Turkije blijft me bij. En natuurlijk dé Avanta-klassieker: saroma uit de afwasteil lepelen.