Femke: ‘De keuze om deze reis met Avanta te maken was niet moeilijk, omdat we naar een eiland op de Filipijnen zouden gaan waar toerisme nog zeldzaam is: Mindanao.
De natuur op Mindanao was echt adembenemend. Het landschap hier is prachtig: mooie groene bergen, bloemen en vooral veel palmbomen!
Daarnaast zijn de locals heel lief en gastvrij en overal waren we meer dan welkom. Er werden kippen uit eigen tuin geslacht voor ons en niets was teveel gevraagd. Wij waren voor hen ook een attractie op zich: er werd overal vrolijk naar ons gezwaaid en getoeterd en er zijn een hele hoop selfies/foto’s gemaakt met de locals hier. Zelfs de politie hield ons aan, puur om op de foto te gaan met ons.
Wat ik het allerleukste vond: in de week dat wij er waren hebben we niet één andere toerist gezien.’
Tekst loopt door onder foto
Verder hebben we met een groepje actieve avanturiers om 2u ‘s nachts een berg beklommen, waarbij drie kleine beekjes toch drie brede rivieren bleken te zijn. Sommigen dachten die drie kleine beekjes wel over te kunnen springen met sneakers (waaronder ik) en dus moesten we hier op blote voeten doorheen waden. Geen pretje, met blote voeten over kiezelsteentjes glibberen, maar het maakte het behalen van de top overigens wel nóg leuker! Beneden aan de berg sloegen een paar locals kokosnoten uit de boom, die we op konden drinken/eten: jammie!
Om af te koelen hebben we regelmatig gezwommen in een van de mooie watervallen of tussen een paar ossen in een riviertje. Ideaal ook om je kleren of haren te wassen!
Een ander echt avantuurmoment was toen we een lift kregen van een waterval naar ons onderkomen: met z’n dertienen in de laadbak van een jeep. Dat leverde een hoop verbaasde en lachende gezichten op onderweg.
Ons vervoer op Mindanao was grotendeels de scooter. Niets is lekkerder dan op een scooter, met de zon op je hoofd en de wind door je haren, het eiland te ontdekken. Stoppen waar je wilt en vooral veel zwaaien naar iedereen om je heen. Ook maakten we veel gebruik van de bus. Een hele belevenis hier. Wegens te weinig zitplekken belande ik op de grond, tijdens een hobbelende rit door de bergen.
Al met al veel avonturen beleefd hier op dit prachtige eiland en ik sluit zeker niet uit dat ik hier nog wel eens terugkom.’
