Madelyn

Toen ik jong was, ging ik altijd met mijn ouders en zus kamperen in Nederland. We sliepen dan in de vouwwagen in het bos. Ik kan me goed herinneren hoe knus dat altijd was, zo hoorde je ’s nachts de regen op de tent vallen en ’s ochtends ontbeet je buiten in de zon. Maar ook buiten vakanties om was ik altijd buiten, we kampeerden in de tuin bij de buren en keken naar de sterren. Later waren we altijd op avontuur met ons paard, het liefst door het bos.

Wat ik zo heerlijk vind aan reizen is dat je echt even uit het ´normale´ leven stapt. Zeker bij wildkampeerreizen kom ik helemaal tot rust omdat je alleen bezig bent in het hier en nu. Door die focus leer je te genieten van de meest kleine dingen. Zoals wakker worden in je tentje met de zon op je snoet en vers gezet bakkie koffie waar je even op moet wachten omdat het water eerst nog moet koken. Deze drink je dan op met prachtige bergen als uitzicht waarbij je jezelf soms wel eens moet knijpen dat je er echt bent.

Na het bakkie koffie en Avanta ontbijt stap je weer de auto in op weg naar het onbekende. Je weet niet wat je tegen gaat komen en juist dat maakt het zo avontuurlijk. Misschien slaap je vanavond wel aan een groot meer of juist in het bos. Of worden we uitgenodigd door locals en slapen we in hun ‘achtertuin’. Door samen in een groep deze reis te maken groei je enorm snel naar elkaar toe, vaak voelt het alsof we elkaar al maanden kennen. Ieder gebruikt zijn eigen kwaliteiten, de een is goed in koken, de ander in vuur maken etc. Ik ben nu een paar keer mee geweest als deelnemer met Avanta, het leek me nu ook super leuk om de reizen zelf te leiden. Om zo met de groep samen mooie herinneringen te maken!

Ik vind het heel mooi dat er op reis ook ruimte is voor gesprekken over het geloof en bijvoorbeeld bijbel-studies en zingen. Vaak vallen kerkmuren weg en door onze verschillen leer je ook anders naar dingen kijken en open te staan voor andere ideeën.

In de VS maakten we een hike de berg op bij Yellowstone. Één van de deelnemers vond een bear-horn. Dit is een fluit die je kan gebruiken om anderen te waarschuwen als je beren ziet. Dat deed deze enthousiaste Urker dan ook (niet wetend wat het was). Wat later kwamen we een paar hikers tegen die ons toch wel een beetje angstig aankeken! (We zijn 10 minuten later trouwens wel een beer tegengekomen). Maar ook het bezoek aan de rodeo in Moab, het horen van coyotes toen ik in m’n tent lag zijn bijzondere herinneringen.